Fałdy na brzuchu to problem wielu ludzi, również tych całkiem szczupłych. Często tego przyczyną są hormony stresu, które powodują nadmierne odkładanie się tłuszczu w tych miejscach.
Przyczyną wypukłego brzucha mogą być także wzdęcia.
Aby utrzymać brzuch w dobrej kondycji warto stosować odpowiednią dietę, m.in.:
- jeść tłuszcze nienasycone, które znajdują się w olejach roślinnych tłoczonych na zimno i tłuszczu rybim.
- produkty białkowe,
- błonnik,
- uzupełniać dietę w wapń.
Płaski brzuch to też kwestia zdrowia. Osoby ze słabymi męśniami tułowia i pleców często się garbią. Im mocniejsze mamy mięśnie brzucha, tym łatwiej utrzymujemy wyprostowaną sylwetkę.
Wiotkie mięśnie brzucha mogą doprowadzić do powstania przepukliny, która powstaje, kiedy jelita układają się w nieprawidłowy sposób.
Jest wiele dobrych powodów do odchudzanie brzucha, który jest synonimem zdrowia i dobrej kondycji.
NORMA:
mężczyźni: 40 – 52% (0,40 – 0,52)
kobiety: 37 – 47% (0,37 – 0,47)
W dobrym sklepie rowerowym sprzedawca doradzi nam jaki jaki rower kupić, a właściwie rozmiar roweru (ramy). Poniżej zamieszczamy parę porad jak samemu ustalić, czy wybrany rower jest odpowiedni dla nas.
- Wsiadamy na rower, opieramy piętę jednej nogi na pedale, który znajduje się na dole. Noga musi być wyprostowana w kolanie. Jeżeli tak nie jest, możemy to wyregulować wysokością siodełka. Jeśli natomiast to się nie uda - rama ma zły rozmiar - musimy wybrać inną.
- Stajemy okrakiem nad ramą, przed siodełkiem. Górna rura ramy powinna znajdować się 2-7 cm poniżej krocza.
- Możemy wyliczyć długość nogi - stojąc w butach o cienkiej podeszwie, mierzymy długość po wewnętrznej stronie od ziemi do krocza. Od tego wymiaru odejmujemy 33-38 cm. Uzyskany wynik jest wymiarem ramy. (odległość od środka mechanizmu korbowego do środka górnej rury).
Generalna zasada - musi nam się dobrze siedzieć na rowerze. Sylwetka, którą przyjmiemy powinna być wygodna. Pamiętajmy że w droższych modelach roweru są montowane stery kierownicy typu A-head, które nie mają możliwości regulacji wysokości !
Aby tego uniknąć lub zwalczyć cholesterol nalezy zmienić dotychczasowe żywienie. Pierwszym krokiem jest ograniczenie ilości spożywanych pokarmów, a zwłaszcza tłuszczów i cukrów prostych i równocześnie zwiększenie ilości błonnika zawartego w owocach i warzywach. Przy układaniu dziennego jadłospisu przynajmniej połowę zapotrzebowania na tłuszcze trzeba pokryć przez oliwę lub oleje roślinne. Dieta cholesterolowa powinna być tak ułożona aby dania miały wyznaczony swój czas i porę w ciągu dnia. Najlepiej, jeżeli przerwa między posiłkami wynosi 2,5-3,5 godzin. Ułatwia to organizmowi trawienie spożywanych pokarmów.
Warzywa należy spożywać co najmniej 4-5 razy dziennie, owoce 2-3 razy dziennie, dzięki czemu dostarczone zostaną odpowiednie ilości witamin, minerałów i błonnika pokarmowego. Mięso, drób i ryby spożywane przynajmniej 2 razy w tygodniu dostarczą organizmowi białka pełnowartościowego. Nie należy zapominać o warzywach strączkowych i orzechach, szczególnie włoskich i laskowych, będących źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych. Spośród produktów mlecznych takich, jak mleko, sery i mleczne napoje fermentowane, należy wybierać niskotłuszczowe. Należy ograniczyć spożycie tłuszczów pochodzenia zwierzęcego takich, jak masło, smalec, tłuste mięso, a wybierać tłuszcze roślinne jak olej rzepakowy, oliwa z oliwek czy olej lniany. Codzienne posiłki powinny być urozmaicone, dzięki czemu zmniejszone będzie ryzyko wystąpienia niedoborów i zwiększy się smakowitość diety. Ważne jest również, aby unikać alkoholu. U osób zainfekowanych HIV dodatkowe obciążenie układu odpornościowego alkoholem zwiększa ryzyko powikłań zdrowotnych, gdyż alkohol jest czynnikiem stymulującym namnażanie się wirusa HIV w organizmie oraz powoduje zmniejszenie się liczby limfocytów T w obwodowych narządach limfatycznych.
U osób zainfekowanych wirusem HIV często pojawiają się niedobory witaminy B12 i witaminy C. Obserwuje się również niski poziom witaminy A i E, karotenoidów, selenu i cynku, a także powszechnie występuje niedobór żelaza, pociągający za sobą anemię. Dlatego też w diecie osób z HIV nie powinno zabraknąć produktów będących źródłem wyżej wymienionych składników pożywienia. Witamina B12 podobnie jak żelazo uczestniczy w wytwarzaniu czerwonych ciałek krwi. Witamina ta odgrywa również istotną rolę w syntezie kwasów nukleinowych wpływając na funkcjonowanie układu nerwowego. Źródłem witaminy B12 i żelaza są głównie podroby, mięso czerwone, ryby i jaja. Innymi ważnymi składnikami, na które należy zwrócić uwagę to antyoksydanty czyli witamina C i E oraz cynk i selen. Źródłem witaminy C są głównie owoce jak porzeczki czarne, pomarańcze, kiwi, truskawki czy grejpfruty oraz warzywa takie, jak papryka czerwona, szpinak, kalafior i kapusta. Natomiast bogate w witaminę E są orzechy włoskie, olej słonecznikowy i sojowy, kiełki pszenne i migdały. Cynk jest natomiast pierwiastkiem o szczególnych znaczeniu dla układu odpornościowego, podobnie jak selen jest elementem enzymów pełniących funkcje antyutleniające. Głównym źródłem cynku są owoce morza, mięso, ryby, twarde sery i pełnoziarniste pieczywo. Selen można natomiast znaleźć w orzechach, jajach i produktach pełnoziarnistych. Ważna jest także podaż witaminy A, której źródłem jest tran rybi, żółtka jaj, masło i mleko oraz warzywa zielone takie jak szpinak, brokuły czy brukselka.
Hipertriglicerdemia i insulinooporność to schorzenia jakie często pojawiają się u osób zainfekowanych HIV. Suplementacja kwasami tłuszczowymi omega 3 przez pacjentów zainfekowanych lub poszerzanie diety o produkty bogate w te kwasy powoduje obniżenie poziomu triglicerydów we krwi. Aby zwiększyć spożycie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega 3 dieta powinna opierać się o następujące zasady:
- Jedzenie dwa lub trzy razy w tygodniu ryb tłustych, szczególnie morskich (łosoś, makrela)
- Jedzenie codziennie około ¼ szklanki orzechów włoskich
- Używanie oliwy z oliwek lub oleju rzepakowego do gotowania, pieczenia i na surowo do sałatek
- Ograniczenie stosowania oleju słonecznikowego, sojowego i kukurydzianego gdyż są one bogate w kwasy omega 6.

